HomeSuper League 2

Τις Πταίει;

Το άρθρο από τον Μυρωδιά Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το θέαμα που παρακολουθούμε στα Ελληνικά ποδοσφαιρικά γήπεδα είναι επιεικώς απαράδεκτο. Όπ

Για 25 λεπτά τρένο…
Μισό Μηδέν Δια του Αέρος
Πρώτες εντυπώσεις

Το άρθρο από τον Μυρωδιά

paragkaΔεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το θέαμα που παρακολουθούμε στα Ελληνικά ποδοσφαιρικά γήπεδα είναι επιεικώς απαράδεκτο. Όποιος αμφιβάλει γι’ αυτό ας δει την στατιστική ενός οποιοδήποτε αγώνα. Θα διαπιστώσει τις περισσότερες φορές να κυριαρχούν σε αυτό τα λάθη και οι τελικές προσπάθειες να είναι ελάχιστες (οι οποίες κι από αυτές πραγματικά πολύ λίγες είναι αυτό που λέμε κλασσικές ευκαιρίες). Ποιος όμως ευθύνεται γι’ αυτό το θέαμα; Φταίει για όλα η παράγκα; Θα προσπαθήσω να εξηγήσω την δική μου άποψη επί του θέματος έχοντας ως παράδειγμα την ομάδα μου.

Ο Πρόεδρος: Ναι, ξέρω στα χαρτιά είναι η πρόεδρος, αλλά ο ιθύνων νους είναι ο κος Καρυπίδης. Από καθαρά οπαδική άποψη και φέτος μπορώ να πω ότι ο κος Καρυπίδης δείχνει προς το παρόν πετυχημένος. Έφερε στην ομάδα μου 15 νέους παίχτες, οι οποίοι είναι γνωστοί και με καλή καριέρα τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πρωταθλήματα του εξωτερικού. Δικαιολογημένα, λοιπόν, το μεγαλύτερο μέρος των οπαδών του ΑΡΗ έχει ενθουσιαστεί με αυτές τις μεταγραφές, κάτι όμως που δεν αποτυπώνεται στις πωλήσεις τον διαρκείας. Οπότε έχει δίκιο ο κος Καρυπίδης, αν και κάπως άκομψα, να εκφράζει τη δυσαρέσκεια του στο ότι ο κόσμος δεν στηρίζει οικονομικά όπως θα περίμενε, αφού τους έκανε το χατίρι με τις μεταγραφές.

Από επαγγελματικής άποψης και με την έννοια ότι ο Καρυπίδης είναι άνθρωπος που θέλει να πάει τον ΑΡΗ ψηλά και να αποκομίσει και σχετικό οικονομικό όφελος, οι μεταγραφές του έχουν μεγάλο ρίσκο. Οι περισσότεροι από αυτούς που ήρθανε είναι σε μεγάλη ποδοσφαιρικά ηλικία και μερικοί ανέτοιμοι να αγωνιστούν. Είναι επίσης πολύ δύσκολο, αν κάποια στιγμή θελήσει να τους «πουλήσει» αν θα μπορέσει, όχι να βγάλει κέρδος, αλλά να πάρει τα χρήματα με τα οποία τους αγόρασε. Ακόμη παίχτες που υπάρχουν στο ρόστερ που είναι νέοι και εξελίξιμοι έχουν συμβόλαιο για 1 χρόνο μόνο.

Ο Προπονητής: Ο κος Αναστόπουλος έκρινε ότι δεν μπορούσε να εμπιστευθεί το προηγούμενο υλικό που είχε και ζήτησε από τον πρόεδρο άλλους παίχτες. Μάλλον πρέπει να ναι χαρούμενος γιατί είχε το ελεύθερο να φέρει παίχτες της επιλογής του και προχώρησε σε 15 νέες μεταγραφές. Ουσιαστικά, δηλαδή, έφτιαξε νέα ομάδα. Το πλάνο με το οποίο επέλεξε αυτούς τους παίχτες ήταν η εμπειρία τους και ο σεβασμός – «φόβος» που θα προκαλέσει το όνομά τους στις άλλες ομάδες της φουτμπολ λιγκ που αποτελούνται από όχι και τόσο γνωστά ονόματα (στο θέμα αυτό είμαστε με διαφορά πρώτοι). Έχει όμως το δύσκολο έργο να μετατρέψει αυτό το υλικό σε ομάδα, το οποίο προς το παρόν δεν αποδίδει τα αναμενόμενα  με βάση την εικόνα του στα φιλικά, όπου μάλλον εξακολουθεί να βρίσκει αξιόπιστες λύσεις από παίχτες της περσινής χρονιάς (όσους απέμειναν). Εν πάση περιπτώσει έχει υλικό που εμπιστεύεται και θέλω να τον δω να το στηρίζει ακόμη κι αν τα πράματα δεν έρθουν πάντα βολικά…

Οι οπαδοί: Σε όποια μάδα της Ελλάδας και να δεις, θα καταλάβεις αμέσως ότι τον μέσο οπαδό τον ενδιαφέρουν οι μεταγραφές. Τι κι αν κάποιοι από την περσινή ομάδα αποδείχτηκαν καλοί ή ακόμη και όλη η ομάδα ήταν καλή. Ο οπαδός θέλει μεταγραφές γιατί πιστεύει, για λόγους ανεξήγητους και τελείως αυθαίρετους, ότι οι καινούριοι παίχτες είναι αυτομάτως καλύτεροι. Γιατί πιστεύει ότι έννοιες όπως χημεία, σύνολο και αυτοματισμοί είναι αέρας κοπανιστός…. Κι ευτυχώς που στην Ελλάδα έχουμε προέδρους που κάνουν ότι γουστάρει ο λαός και να σου οι καραβιές παιχτών πάνε κι έρχονται. Δύσκολα θα βρείτε Ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα να μην έχει κάνει πολλές μεταγραφές σε μια σεζόν κι αν δεν τον κάνει είναι για λόγους οικονομικούς και όχι αγωνιστικής φιλοσοφίας.

Εν τέλει το κουμάντο στις ομάδες το κάνουν οι οπαδοί και οι πρόεδροι για να τα πάνε καλά μαζί τους φέρνουν πάντα πολλές μεταγραφές για να τους κρατούν ενθουσιασμένους. Έτσι με αυτά τα κριτήρια έχουμε φτιάξει στην Ελλάδα ένα πρωτάθλημα όπου οι περισσότερες ομάδες είναι συνονθυλεύματα χωρίς αρχή μέση και τέλος. Κι όλο αυτό το οικοδόμημα στηρίζεται κι από τους προπονητές (άσχετα αν στην πρώτη στραβή θα φταίνε μόνο αυτοί) οι οποίοι δείχνουν ανίκανοι να δημιουργήσουν ομάδες και βολεύονται με τη λύση του «έτοιμου παίχτη». Τελικά για όλα φταίει η παράγκα….

COMMENTS

WORDPRESS: 0