HomeΜπάσκετSuper League 2

Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα…

Από τον Μυρωδιά Αφορμή γι αυτό το άρθρο…. Πολλές. Αλλά σήμερα δεν θα μιλήσω για τις αφορμές, αλλά για τον λόγο που γράφω το παρόν άρθρο. Κι ο λόγος

Για 25 λεπτά τρένο…
Πρώτες εντυπώσεις
Όνειρα Θερινής Νυκτός

Από τον Μυρωδιά

8Αφορμή γι αυτό το άρθρο…. Πολλές. Αλλά σήμερα δεν θα μιλήσω για τις αφορμές, αλλά για τον λόγο που γράφω το παρόν άρθρο. Κι ο λόγος; Να βγάλω από μέσα μου αυτό το ως πότε θα κάνω υπομονή να δω φως στον ΑΡΗ… Και θα ασχοληθώ κυρίως με το ποδοσφαιρικό και μπασκετικό τμήμα.

Ελπίδα: Σε τι να ελπίζω στο ποδόσφαιρο; Σε έναν πρόεδρο που έχει πολλά οικονομικά προβλήματα; Προβλήματα που είναι γνωστά στην αγορά πλην της οικογενείας του ΑΡΗ; Σε έναν άνθρωπο που προς τιμήν του είπε ότι μπορούσε να βάλει 1.2 εκατομμύρια και τίποτα παραπάνω; Και τελικά σε έναν πρόεδρο που έκανε μια πανάκριβη ομάδα  που κατά τα φαινόμενα δεν μπορεί να συντηρήσει γιατί έπεσε έξω στους υπολογισμούς των εσόδων; Γιατί άλλωστε να ψάχνει συνεργάτη στην Αμερική;

Να ελπίζω σε μια ομάδα που κατά κύριο λόγο αποτελείται από παίχτες άνω των 30 και ψάχνουν να βρουν μια ομάδα για να κλείσουν την καριέρα τους; Ή να ελπίζω τον Δεκέμβρη στη νέα φουρνιά μεγάλων ηλικιακά  παιχτών που θα ενισχύσουν την ομάδα; Μια ομάδα που έπαιξε μόλις 3 επίσημα παιχνίδια και ήδη χρήζει ενισχύσεως;

Στο μπάσκετ πάνω κάτω τα ίδια έχω να πω. Ναι νοικοκυρεύει πολλά πράματα ο πρόεδρος του ΑΡΗ, αλλά στο στήσιμο της ομάδας υπέπεσε στα ίδια λάθη με τον ποδοσφαιρικό. Δεν διαλύεις μια αξιόμαχη ομάδα κύριε Λάσκαρη, αλλά δίνεις το κάτι παραπάνω και την ενισχύεις.   Να ελπίζω ότι θα βγω 3ος – 4ος σε ένα πρωτάθλημα που η μόνη θέση που έχει αξία είναι η 1η ; Να ελπίζω ότι θα πάρω το κύπελλο, όταν φέτος δεν κατάφερα στην έδρα μου να πάρω ούτε ένα ντέρμπι; Να ελπίζω το ίδιο για την Ευρώπη, όταν η ομάδα έχει μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της και ψάχνει ακόμη την ταυτότητά της;

Ούτε φοβάμαι, όμως. Δεν με τρομάζει αν θα ξαναπαίξω στη Γ ή ότι αν δεν είχαμε Λάσκαρη ή Καρυπίδη τι θα κάναμε. Όχι. Γιατί το χειρότερο όλων είναι η συνήθεια και έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε σαν λαός την μετριότητα. Έχουμε γίνει παραπάνω ρεαλιστές από ότι πρέπει. Κι αυτό γιατί καμιά ομάδα του ΑΡΗ δεν δίνει όραμα και προοπτική για κάτι παραπάνω…  Αυτό είναι που πρέπει να μας ανησυχεί.

Εν κατακλείδι για να πετύχεις το μεγαλείο, χρειάζεται υπομονή και στήριξη από εμάς, αλλά χρειάζεται και πράξεις, όραμα και οργάνωση από αυτούς που έχουν αναλάβει τις τύχες των ομάδων μας. Και μπορεί το μπάσκετ να είναι σε λίγο καλύτερη μοίρα οργανωτικά, αλλά κι αυτό υστερεί όπως το ποδόσφαιρο

COMMENTS

WORDPRESS: 0