HomeSuper League 2

Πρώτες εντυπώσεις

Από τον Μυρωδιά Μετά από 4 αγωνιστικές και 2 αγώνες κυπέλλου θα ήθελα να εκθέσω τις πρώτες μου εντυπώσεις για τον φετινό ΑΡΗ. Πριν προχωρήσω όμω

Για 25 λεπτά τρένο…
Πρώτο Δείγμα Θετικό
Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα…

Από τον Μυρωδιά

Μετά από 4 αγωνιστικές και 2 αγώνες κυπέλλου θα ήθελα να εκθέσω τις πρώτες μου εντυπώσεις για τον φετινό ΑΡΗ.

Πριν προχωρήσω όμως σε αυτό, επιτρέψτε μου να οριοθετήσω το πλαίσιο εντός του οποίου θα κάνω την κριτική μου – παρατηρήσεις μου προκειμένου να αποφευχθούν οι τυχόν παρεξηγήσεις.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο δυστυχώς έτσι όπως έχει διαμορφωθεί κοιτάει την κάθε χρονιά χωριστά, χωρίς πρόβλεψη για το μέλλον, χωρίς σχεδιασμό. Κάθε χρονιά βλέπουμε να γίνονται το καλοκαίρι στις περισσότερες ομάδες μεταγραφές άνω των 10 ποδοσφαιριστών για τους οποίους πολλές φορές ο εκάστοτε προπονητής που είναι στην ομάδα μπορεί να μην έχει καν λόγο γι’ αυτές να προσπαθεί να δέσει σαν ομάδα. Αυτό το καταφέρνουνε άλλοι καλύτερα, άλλοι μέτρια κι άλλοι καθόλου. Το σίγουρο είναι ότι στην επιτυχία θα επιβραβευτεί ο πρόεδρος και την αποτυχία θα την χρεωθεί ο προπονητής. Εν πάση περιπτώσει η αλήθεια είναι μια με τόσες μεταγραφές ομάδα να παίξει όμορφο ποδόσφαιρο με διάρκεια δεν μπορείς να κάνεις (να μην αναφέρουμε και θέματα φυσικής κατάστασης που ναι άλλο κεφάλαιο από μόνο του), οπότε με πατέντες και αλχημείες ο κάθε προπονητής προσπαθεί να κάνει το καλύτερο δυνατό.

Ο φετινός ΑΡΗΣ δεν είναι εξαίρεση του ως άνω κανόνα, φέτος στη δεύτερη χρονιά του στη Β εθνική κατηγορία προχώρησε σε πολλές μεταγραφές (14 αν θυμάμαι καλά;). Ουσιαστικά δηλαδή έκανε ομάδα από το μηδέν (εμφανές αυτό κι από την 11αδα που το 80 με 90% είναι νέοι παίχτες) με τη διαφορά ότι φέτος το έκανε με πιο ορθολογικό μπάτζετ, απέφυγε ακριβές κινήσεις εντυπωσιασμού και επικεντρώθηκε να κάνει μια ομάδα με προσήλωση στον στόχο της ανόδου. Κάτι που για εμένα έπρεπε να κάνει και πέρυσι.

Ο προπονητής του ΑΡΗ, λοιπόν, ο κύριος Σπανός, έχοντας αυτό το νέο υλικό έχει τη δύσκολη αποστολή να το δέσει και παράλληλα να πετύχει το στόχο της ανόδου. Σίγουρα αν κρίνουμε βάση ονόματος δεν είναι ότι πιο εντυπωσιακό έχει περάσει από τον πάγκο του ΑΡΗ, αλλά όπως μάθαμε πέρυσι τα ονόματα μόνα τους δεν κάνουν τη διαφορά. Το θετικό όμως με τον Σπανό είναι ότι είναι προπονητής που πατάει στην πραγματικότητα. Παρά λοιπόν την άστοχη δήλωσή του για ποδόσφαιρο κυριαρχίας και ξέροντας ότι δεν μπορείς να κάνεις εύκολα μια ομάδα με 9 – 10 νέους ποδοσφαιριστές στην 11αδα να παίξουν όμορφο επιθετικό ποδόσφαιρο με συνδυασμούς κλπ, έφτιαξε μια ομάδα βασισμένη στην σκληρή – δυνατή άμυνα που κάνοντας ορθολογική διαχείριση της φυσικής της κατάστασης ανεβάζει σιγά σιγά την απόδοσή της και κυριαρχεί στα παιχνίδια. Αυτό είδαμε να συμβαίνει σε ματς με «δυνατούς» αντιπάλους όπως Πανιώνιο, Τρίκαλα και για το 1 ημίχρονο καλό Εργοτέλη (που όμως έχει θέματα φυσικής κατάστασης και προβληματική άμυνα). Επίσης στα θετικά του ότι κατάφερε να κάνει τον ΑΡΗ να παλεύει τους αγώνες και να μην παραιτείται όπως έκανε πέρυσι και τέλος φαίνεται ότι υπάρχει πολύ καλή ατμόσφαιρα μεταξύ των παιχτών της ομάδας. Το μόνο αρνητικό ότι δεν χρησιμοποιεί τον Καπνίδη όσο πρέπει (ίσως μαζί με Διαμαντόπουλο να έκαναν καλό δίδυμο).

Κλείνοντας λοιπόν οι πρώτες εντυπώσεις μου από το φετινό ΑΡΗ είναι ότι είναι μια ουσιαστική ομάδα που μπορεί να μην παίζει όμορφο ποδόσφαιρο αλλά σε σχέση με την περσινή των μεγάλων ονομάτων είναι ένα σύνολο που παλεύει για να πετύχει το σκοπό της. Δεν ξέρω και είναι νωρίς να πω αν θα ανέβουμε, αλλά έχω μια σιγουριά ότι θα παλεύουμε όλα τα ματς με όποιον αντίπαλο κι αν παίζουμε και μεγάλο μέρος αυτού του αποτελέσματος οφείλεται και στην εργατικότητα του προπονητή μας.

COMMENTS

WORDPRESS: 0