Βασίλης Κουρνέτας ” στόχος τα νέα παιδιά να αγαπήσουν τον αθλητισμό… “

HomeΒόλεϊΑφιερώματα

Βασίλης Κουρνέτας ” στόχος τα νέα παιδιά να αγαπήσουν τον αθλητισμό… “

Ο Βασίλης Κουρνέτας, μίλησε στην Έλενα Ζέρβα, για την ενασχόληση του με την προπονητική, για το ελληνικό βόλεϊ και τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Θυμάται, τις μεγάλες στιγμές που έζησε σαν αθλητής και μας λέει τι θα άλλαζε, αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω...

Euroleague: Απίστευτη Βαλένθια…έκανε πλάκα στην Ρεάλ μέσα στην Μαδρίτη!
«Βόμβα» Parisien: «Αποχωρεί από την Παρί ο Μπαπέ»
Σφράγισε» την 3η θέση με νέο διπλό (1-3) στην Πύλο ο Πανηλειακός!

Ο Βασίλης Κουρνέτας, μίλησε στην Έλενα Ζέρβα, για την ενασχόληση του με την προπονητική, για το ελληνικό βόλεϊ και τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Θυμάται, τις μεγάλες στιγμές που έζησε σαν αθλητής και μας λέει τι θα άλλαζε, αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω…

Όπως στη ζωή, έτσι και στον αθλητισμό, πάνω απ’ όλες τις συνθήκες και τα δεδομένα, μετράνε οι άνθρωποι, η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας και η δύναμη τους. Με τους σωστούς ανθρώπους στις σωστές θέσεις, αλλάζουν όλα προς το καλύτερο. ” Για μένα πάντα το σημαντικό, ήταν να φεύγω από την προπόνηση και να νιώθω γεμάτος. Πότε δεν ένιωσα επαγγελματίας, ποτέ δεν ένιωσα ότι πάω να κάνω την δουλειά μου. Μου αρκούσε να μπω μέσα στο γήπεδο, να κάνω μια καλή προπόνηση, να αισθανθώ ότι η ομάδα βελτιώνεται και όχι μόνο εγώ, γιατί το άθλημα είναι ομαδικό, όχι ατομικό. Αυτό πραγματικά, με έκανε να νιώθω ικανοποιημένος. Αυτές ήταν οι προτεραιότητες που είχα θέσει, αυτά θα συμβούλευα και ένα νέο παιδί… ” μας λέει ο Βασίλης Κουρνέτας και σκέφτομαι πως αυτά τα πρότυπα ψάχνουμε για τους παιδιά μας…

Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη:

Με τι ασχολείσαι τώρα, παρακολουθείς βόλεϊ;

Τα τελευταία δύο χρόνια, ασχολούμαι με την προπονητική στις αναπτυξιακές ηλικίες, στο Πέρα Παλαιού Φαλήρου. Αποφασίσαμε με ένα φίλο, να ασχοληθούμε με ακαδημίες κυρίως για να κάνουμε τα νέα παιδία να αγαπήσουν τον αθλητισμό και το συγκεκριμένο άθλημα. Επιπλέον, για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα σύλλογο όπως τον φανταζόμαστε και όπως τον έχουμε στο δικό μας μυαλό. Πέρα απ’ αυτό, εργάζομαι και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, εκεί σκοπεύουμε να κάνουμε κάποια προγράμματα σε συνεργασία με τον σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών, που αφορούν την ανακύκλωση στα σχολεία. Στα προγράμματα αυτά, αθλητές Ολυμπιονίκες, θα μιλάνε για τον αθλητισμό, αλλά παράλληλα θα περνάνε το μήνυμα της ανακύκλωσης και γενικά της προστασίας του περιβάλλοντος. Τέλος, εννοείται ότι παρακολουθώ βόλεϊ, εξάλλου είναι αρκετοί οι φίλοι μου που αγωνίζονται ακόμα, οπότε κυρίως τα σημαντικά παιχνίδια, όταν έχω χρόνο προσπαθώ να τα παρακολουθήσω, γιατί κατά κάποιον τρόπο νιώθω ότι συμμετέχω και εγώ μέσα απ’ αυτή την διαδικασία.

Τι πρέπει να έχει ένας καλός προπονητής;

Ένας καλός προπονητής, αρχικά θα πρέπει να έχει την εμπειρία, είτε σαν παίκτης, είτε σαν βοηθός προπονητή. Το βόλεϊ είναι αρκετά τεχνικό άθλημα, γι’ αυτό θεωρώ πως κάποιος που δεν έχει αγωνιστεί στο παρελθόν,  δεν θα μπορούσε να γίνει προπονητής. Επιπλέον, θα πρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις, να έχει περάσει απ’ όλες τις κλίμακες της προπονητικής, δηλαδή να έχει προπονήσει ακαδημίες, στη συνέχεια πιο μεγάλης ηλικίας αθλητές και κάποια στιγμή αν το θέλει, να φτάσει στο ανώτερο επίπεδο ανδρών ή γυναικών. Τέλος, σίγουρα θα πρέπει να έχει υπομονή και να αγαπάει πολύ την δουλεία του. Οι δυσκολίες που έχει η δουλειά του προπονητή, δεν αντιμετωπίζονται, αν δεν έχεις μεγάλη αγάπη για αυτό που κάνεις. Είναι σχεδόν βέβαιο, πως θα βρεθείς γρήγορα εκτός αθλήματος. Πιστεύω, πως όποιος καταφέρει να κάνει την προπονητική διασκέδαση, θα μείνει σίγουρα πολλά χρόνια σε αυτόν τον χώρο.

Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω, θα άλλαζες κάτι στην καριέρα σου;

Όταν με ρωτάνε σχετικά με την καριέρα μου, λέω πως νιώθω πολύ τυχερός για όλη αυτή την διαδρομή… Ανήκω σε ένα γκρουπ αθλητών, που ζήσαμε πολύ καλές στιγμές του ελληνικού  βόλεϊ. Ξεχωρίζω την συμμετοχή μας στην Ολυμπιάδα του 2004,  όσοι συμμετείχαμε σε αυτή, είμαστε περήφανοι. Ενδεχομένως, κάποια πράγματα να μπορούσαν να είναι διαφορετικά αν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω… Ίσως να είχα προσπαθήσει  να αγωνιστώ στο εξωτερικό νωρίτερα απ’ ότι το έκανα, όμως κρατάω τα θετικά και δεν το σκέφτομαι παραπάνω.

Τι διαφορετικό έχει το ευρωπαϊκό βόλεϊ από το ελληνικό;

Το ελληνικό πρωτάθλημα βόλεϊ για πολλά χρόνια ήταν ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα. Ασφαλώς, ήταν άλλες εποχές, καθώς και οικονομικά αλλά και αθλητικά ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Επίσης, πολλοί ξένοι εγνωσμένης αξίας αλλά και Ολυμπιονίκες, έχουν περάσει από τις ελληνικές ομάδες.  Ήμουν παρών σε πολλές συμμετοχές ελληνικών ομάδων σε ευρωπαϊκά final four, κάτι το οποίο τα τελευταία χρόνια δεν το βλέπουμε, το επίπεδο έχει πέσει και οι ξένοι που έρχονται δεν είναι τόσο μεγάλης αξίας. Όλες αυτές οι συμμετοχές που είχαν οι ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη , έκαναν τους παίχτες καλυτέρους, με αποτέλεσμα να έχουμε μια πολύ καλή Εθνική ομάδα και για πολλά χρόνια η Εθνική μας ήταν μέσα στις 10-15 καλύτερες ομάδες. Πιστεύω λοιπόν, πως αυτό που πρέπει να κοιτάει πλέον το ελληνικό βόλεϊ, είναι οι βάσεις, τα νέα παιδιά, που δυστυχώς ειδικά στους άντρες δεν έρχονται με τον ρυθμό που ερχόντουσαν παλιά. Πολλές μεγάλες σχολές, όπως η Βόρεια Ελλάδα και ο Έβρος, δεν έχουν πια την παραγωγή νέων παιδιών που πλαισίωναν την Εθνική ομάδα παλιά. Αυτό είναι ένα μεγάλο πλήγμα, στο οποίο η ομοσπονδία θα πρέπει σύντομα να βρει λύσεις. Σίγουρα, δεν είναι εύκολο, και δεν θα γίνει από την μία μέρα στην άλλη…  Ωστόσο, είναι φανερό πως οι Έλληνες αθλητές που έχουν απομείνει σε υψηλό επίπεδο, έχουν μεγάλο μέσο όρο ηλικίας, κάτι που δείχνει πως τα νέα τα παιδιά δεν έρχονται να τους αντικαταστήσουνε. Πολύ φοβάμαι, πως σε μερικά χρόνια θα δούμε ό,τι βλέπουμε και στο ποδόσφαιρο, δηλαδή η συμμετοχή των ξένων να είναι πολύ μεγάλη. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα έχουμε αδιέξοδο.

Στην καριέρα σου μετράς πολλές επιτυχίες. Τι πιστεύεις πως χρειάζεται ένας αθλητής για να διακριθεί;

Αρχικά, το ταλέντο παίζει μεγάλο ρόλο. Νομίζω όμως πως ένας αθλητής, για να έχει διάρκεια στο υψηλότερο επίπεδο, πρέπει να δουλεύει σκληρά και να κάνει καλή ζωή. Σίγουρα, κάποιες σωστές επιλογές, που θα έχουν σχέση κυρίως με το προσωπικό κομμάτι και λιγότερο με το αθλητικό. Για παράδειγμα, εγώ πάντα στο παρελθόν, έβαζα σε δεύτερη μοίρα τα οικονομικά κριτήρια και έδινα έμφαση  στα αγωνιστικά. Κοιτούσα πρώτα, το ποσό ικανοποιημένος θα είμαι σε κάθε ομάδα που θα πήγαινα. Για να μην παρεξηγηθώ, το ικανοποιημένος, έχει να κάνει με τον προπονητή και με τους παίκτες που απαρτίζουν την ομάδα. Για μένα πάντα το σημαντικό, ήταν να φεύγω από την προπόνηση και να νιώθω γεμάτος. Πότε δεν ένιωσα επαγγελματίας, ποτέ δεν ένιωσα ότι πάω να κάνω την δουλειά μου. Μου αρκούσε να μπω μέσα στο γήπεδο, να κάνω μια καλή προπόνηση, να αισθανθώ ότι η ομάδα βελτιώνεται και όχι μόνο εγώ, γιατί το άθλημα είναι ομαδικό, όχι ατομικό. Αυτό πραγματικά, με έκανε να νιώθω ικανοποιημένος. Αυτές ήταν οι προτεραιότητες που είχα θέσει, αυτά θα συμβούλευα και ένα νέο παιδί…

Το βόλεϊ αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Πιστεύεις ότι μπορούν να λυθούν και με ποιον τρόπο;

Υπάρχουν όντως αρκετά προβλήματα στο βόλεϊ και στο οργανωτικό αλλά και στο οικονομικό κομμάτι. Ασφαλώς, το βόλεϊ δεν έμεινε ανεπηρέαστο απ’ όσα έχουν γίνει στον ελληνικό αθλητισμό και στην ελληνική κοινωνία, καθώς ο αθλητισμός είναι ένα κομμάτι της κοινωνίας. Νομίζω πως ήδη έχει αργήσει το ελληνικό βόλεϊ να πατήσει στα πόδια του, και να βρει τρόπο να αυτονομηθεί, έτσι ώστε να μην έχει την ανάγκη της επιχορήγησης, την ανάγκη της βοήθειας από την ΕΡΤ και από τον Υπουργό Αθλητισμού. Θα πρέπει λίγο οι ίδιοι οι παράγοντες, να κοιτάξουν να αλλάξουν τις ιδέες, να τις ανανεώσουν, να κοιτάξουν πως μπορούν να κάνουν το προϊόν πιο ελκυστικό και προς τον κόσμο αλλά και προς τους χορηγούς. Βλέπεις, τόσα χρόνια είχαμε συνηθίσει τα λεφτά να έρχονται με εύκολο τρόπο, αυτό τώρα δεν υπάρχει και δυστυχώς δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα, δεν το έχουν συνειδητοποιήσει οι άνθρωποι του βόλεϊ, αυτοί που διοικούν. Ο τρόπος για να μπορέσεις να λύσεις τα προβλήματα λοιπόν, είναι να οργανώσεις αρχικά το ίδιο σου το άθλημα, και σιγά σιγά να αρχίσεις την εξωστρέφεια. Αυτή η εξωστρέφεια, δεν υπάρχει αυτή την στιγμή και ακόμα και το προϊόν που έχουμε, δεν το έχουμε διαμορφώσει έτσι, ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε κάποιους ανθρώπους που θα δώσουν ώθηση στο άθλημα. Βέβαια, βλέποντας πως η κατάσταση δυσκολεύει, νομίζω ότι θα αναγκαστούμε να φτάσουμε εκεί. Θα αναγκαστούμε να φτάσουμε στο σημείο, κάποιοι άνθρωποι να αναλάβουν τα ηνία των εκάστοτε ομάδων για να προσπαθήσουν με πιο τεχνοκρατικούς τρόπους να φέρουνε κάποια έσοδα στα σωματεία. Σιγουρά, η προβολή παίζει μεγάλο ρόλο και σε αυτό το κομμάτι είμαστε πίσω…  Το άθλημα χρειάζεται προβολή γιατί είναι ένα ωραίο άθλημα και αν το προβάλεις στον κόσμο σωστά, νομίζω θα είσαι κερδισμένος. Ήδη όσες φορές έχουν γίνει ωραίοι τελικοί, βλέπουμε πόσος κόσμος ανταποκρίνεται θετικά. Αυτό δεν πρέπει να γίνεται μια στο τόσο, θα πρέπει να στηθεί ένα πλάνο, ώστε να υπάρχει σωστή προβολή του αθλήματος και σιγά σιγά να κτίσεις τα επόμενα βήματα. Δεν νομίζω πως υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτό έχουν κάνει εξάλλου και όλα τα πρωταθλήματα στο εξωτερικό, τα οποία τα βλέπεις και τα ζηλεύεις.

Από την εμπειρία σου στην προπονητική, οι γονείς δημιουργούν προβλήματα; Πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζουν το νέο αθλητή;

Θεωρώ, πως σε ένα μεγάλο βαθμό, οι γονείς δεν τόσο βοηθητικοί, όσο θα έπρεπε ή όσο θα θέλανε, γιατί σίγουρα κάθε γονιός θέλει το καλό του παιδιού του. Δεν χρειάζεται να είναι τόσο ” κοντά ” και να προσπαθούν να επηρεάσουν καταστάσεις. Για τα νέα παιδιά, ο αθλητισμός πρέπει να είναι χαρά, να είναι συμμετοχή σε μια ομαδική διαδικασία, γιατί το άθλημα μας είναι ομαδικό. Κάθε παιδί λοιπόν, που μπαίνει σε αυτόν τον χώρο, μόνο κερδισμένο μπορεί να βγει. Από εκεί και πέρα, το αν  το παιδί θα παίξει, σε ποια θέση και πόσο, είναι ένα κομμάτι που θα έπρεπε να  αφορά μόνο τον προπονητή και νομίζω πως κάθε προπονητής, θέλει το καλό όλων των παιδιών. Κάποιες φορές, η παρουσία των γονιών είναι υπερβολική, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να μην μπορούν να χαρούν το άθλημα και το παιχνίδι. Αντιλαμβάνομαι, πως κάθε γονιός θέλει να βλέπει το παιδί του χαρούμενο, να συμμετέχει και να παίζει. Άλλωστε, είναι το πιο συχνό παράπονο, ότι το παιδί τους, δεν παίζει όσο θα θέλανε… Συγκρίνοντας όμως, τις δικές μας εποχές, όπου  κανένας γονιός δεν υπήρχε στην προπόνηση, βλέπω τις διαφορές! Δεν νομίζω πως τα παιδιά χρειάζονται την παρουσία των γονιών τόσο πολύ. Όπως στο σχολείο ή στο φροντιστήριο, έτσι και στην προπόνηση, δεν υπάρχει λόγος να είναι εκεί και μάλιστα τόσο ” έντονα “. Η παρέμβαση τους, δημιουργεί αρκετά προβλήματα και ένα ψυχολογικό βάρος στους μικρούς αθλητές. Εμείς αυτό που θέλουμε, είναι να είναι υποστηρικτικοί, χωρίς να παρεμβαίνουν ή να επηρεάζουν το παιδί. Το παιδί, νιώθει από μόνο του, πόσο καλό είναι, πόσο ευχαριστημένο είναι και αν δεν είναι θα θελήσει από μόνο του πάλι να φύγει από την συγκεκριμένη ακαδημία.

Τι κερδίζει το παιδί από το ομαδικό άθλημα;

Αρχικά, μαθαίνει να συνεργάζεται, μαθαίνει να πειθαρχεί και να βάζει στόχους μέσα από μια συνολική προσπάθεια. Ένα παιδί, έχει να αντιμετωπίσει τις υποχρεώσεις του σχολείου και γενικότερα της εκπαίδευσης, για αρκετά χρόνια. Το να μπαίνει λοιπόν παράλληλα, από μικρή ηλικία, σε ένα ομαδικό άθλημα και να πρέπει να συνεργαστεί, να στηρίξει τον συναθλητή του, να καλύψει τον συμπαίκτη του, να κάνει την δική του προσπάθεια, έτσι ώστε η ομάδα να έχει ένα καλό αποτέλεσμα και να πειθαρχήσει στους κανόνες, μόνο καλό μπορεί να κάνει στο παιδί. Να το προετοιμάσει να αντιμετωπίσει, κάθε δυσκολία, να σέβεται, να κοινωνικοποιείται, να έχει αυτοπεποίθηση και ασφαλώς να γυμνάζεται. Εξίσου σημαντικό, για την εποχή που ζούμε, είναι οτιδήποτε τραβάει τα παιδιά, από τάμπλετ, κινητά, εθισμούς, κακή διατροφή, αυτό κάνει ο αθλητισμός. Όλα τα παραπάνω, τελικά, θα προετοιμάσουν το παιδί να βγει στην κοινωνία μας, καλύτερος σαν άνθρωπος και όχι μόνο σαν αθλητής.

Ποιά στιγμή, σαν αθλητής δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

Είναι πολλές αυτές οι στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Σίγουρα, την συμμετοχή στην Ολυμπιάδα, την κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό και την κατάκτηση του πρωταθλήματος με τον ΠΑΟΚ, που ήταν η πρώτη του συλλόγου και ήταν μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή.

Ευχαριστούμε πολύ το καφέ ΚΙΤΡΟΝ στο Χαλκί Νάξου για την φιλοξενία.

Επιμέλεια κειμένου: Νικήτας Λαμπρόπουλος

COMMENTS

WORDPRESS: 0