Η Δήμητρα Μπατζαρακούδη στο Πάμε Αθλητικά μας ανοίγει την καρδιά της!!!

HomeΣυνεντεύξειςΧάντμπολ

Η Δήμητρα Μπατζαρακούδη στο Πάμε Αθλητικά μας ανοίγει την καρδιά της!!!

Από τον Κακαβαλάδη Νικόλα Το Πάμε Αθλητικά έχει την χαρά να φιλοξενεί την πολύ όμορφη και γλυκιά αθλήτρια του Χάντμπολ Δήμητρα Μπατζαρακούδη, θα μα

Η Φανή μας χορεύει και μας αναστατώνει…..
Η ταλαντούχα μπασκετμπολίστρια Κωνσταντίνα Κάργα στο Πάμε Αθλητικά
Χρήστος Κουτρόπουλος ένας πιστός στρατιώτης του Πανιωνίου αποκλειστικά στο Πάμε Αθλητικά!!!
Από τον Κακαβαλάδη Νικόλα
Το Πάμε Αθλητικά έχει την χαρά να φιλοξενεί την πολύ όμορφη και γλυκιά αθλήτρια του Χάντμπολ Δήμητρα Μπατζαρακούδη, θα μας μιλήσει για την αγάπη της το Χάντμπολ και για την ίδια.
Κακαβαλάδης: Δήμητρα καλημέρα και σε ευχαριστούμε που δέχτηκες να είσαι εδώ μαζί μας.
Μπατζαρακούδη: Καλημέρα σας, εγώ ευχαριστώ για την πρόσκληση σας
Κακαβαλάδης: Σε ποια ηλικία κατάλαβες ότι το άθλημα που σε αρέσει είναι το χάντμπολ?
 
Μπατζαρακούδη: Η πρώτη μου επαφή ήταν στην έκτη δημοτικού με το χάντμπολ, αλλά δεν ξεκίνησα απευθείας γιατί η μητέρα μου προσπαθούσε να με αποτρέψει, καθώς έπαιζε και αυτή σε μικρή ηλικία και ήξερε ότι είναι βάρβαρο άθλημα. Ξεκίνησα για να με κάνει το χατήρι αλλά μου έβαζε τα μαθήματα στην ώρα που είχα προπόνηση για να μη πηγαίνω, ώσπου στην πρώτη γυμνασίου την είπα εγώ θέλω να παίξω χάντμπολ γιατί η ομάδα στα Γιαννιτσά ήταν πολύ ανεβασμένη, δηλαδή ήταν μέσα στις τετράδες είχε και καλές παίκτριες ανάμεσά τους και ξένες. Και κάπως έτσι είπα ότι θέλω να ασχοληθώ με το χάντμπολ και αυτό με βοήθησε να πάω και στο αθλητικό σχολείο. Εκεί ξεκίνησα ουσιαστικά το χάντμπολ, έκανα τρεις προπονήσεις την ημέρα Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή και την Τρίτη και την Πέμπτη είχα δύο και με την γυναικεία ομάδα που ήμουν και με την ομάδα του σχολείου.
Κακαβαλάδης: Στα 12 ξεκίνησες το Χάντμπολ ανάμεσα σε τόσα αθλήματα που υπήρχαν. Πώς και διάλεξες αυτό το άθλημα;
Μπατζαρακούδη: Είχα πάει σε πολλά αθλήματα μέχρι να καταλήξω στο Χάντμπολ όπως στίβο, Τάεκβοντο, βόλεϊ, μπάσκετ και αυτό λόγω των γονιών μου γιατί από πολύ μικρή ηλικία με τρέχανε αλλά δεν με άρεσε κανένα από αυτά.
 
Κακαβαλάδης: Ήταν δύσκολο να βρεις γυναικεία ομάδα χάντμπολ?
Μπατζαρακούδη: Όχι δεν ήταν δύσκολο γιατί η γυναικεία ομάδα στα Γιαννιτσά προϋπήρχε και αυτό ήταν πολύ θετικό για εμένα και γενικά για όποιο κορίτσι ήθελε να ασχοληθεί με το χάντμπολ γιατί τα Γιαννιτσά είναι μια μικρή πόλη. Στην ομάδα είχα ξεκινήσει πριν πάω στο αθλητικό σχολείο άρα είχε γίνει η πρώτη επαφή με το άθλημα πριν μπω στο αθλητικό σχολείο και με το που μπήκα αυτό με βοήθησε να παίρνω έξτρα γνώσεις για το άθλημα που αγαπούσα. Το θετικό ήταν ότι η προπονήτρια που είχαμε στο σχολείο ήταν πρώην αθλήτρια της ομάδας που ήμουν και γνώριζε το άθλημα πολύ καλά και αυτό ήταν κάτι θετικό για εμένα.
 
Κακαβαλάδης: ‘Οταν είπες ξεκινάω,  βρίσκεις την ομάδα και γίνεσαι μέλος νης και ακούς τον προπονητή σου να σου λεει “Δήμητρα ετοιμάσου μπαίνεις” θυμάσαι το πρώτο συναίσθημα? Θυμάσαι και ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας?
Μπατζαρακούδη: Ενώ οι υπόλοιπες συμπαίκτριές μου είχαν ξεκινήσει ήδη απο τρίτη ή τετάρτη δημοτικού εγω ασχολήθηκα από πρώτη γυμνάσιου και ήμουνα σχετικά καινούρια για την ομάδα. Ένιωσα καταρχήν χαρά και κατά δεύτερον ένιωσα ότι είχα δίκιο που διάλεξα αυτό το άθλημα, κάτι σαν εσωτερική επιβράβευση, γιατί αν και ήμουν κανούρια στην ομάδα η προπονήτριά μου με επέλεξε να παίξω. Ναι τον θυμάμαι, ο πρώτος μου αγώνας ήταν μέσα στα Γιαννιτσά με μία ομάδα της Βέροιας και θυμάμαι ότι είχαμε κερδίσει και γενικά σε όλα τα ηλικιακά τμήματα παίρναμε θετικά αποτελέσματα πράγμα θετικό γιατί τερματίζαμε σε καλές θέσεις.
 
Κακαβαλάδης: Έχεις πει ότι το αθλητικό σχολείο που πήγες το διάλεξες λόγω του χάντμπολ, τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις οτι αυτό με το οποίο θέλω να ασχοληθώ και θα το κάνω?Λίγο πιο πάνω είπες οτι η μητέρα σου προσπαθούσε να σε αποτρέψει μιας που ήταν και παλιά αθλήτρια του χάντμπολ.
Μπατζαρακούδη: Ναι το είχα πάρει απόφαση απο μικρή ότι αυτό το άθλημα μου αρέσει και ήθελα να ασχοληθώ με όποιον τρόπο μπορούσα. Εντάξει η μητέρα μου δεν ήταν ότι ήθελε να ασχοληθώ με κάτι που να μην είμαι καλή και να έχω κάποιον τραυματισμό. Αλλά όταν ήρθε και με είδε μέσα στο γήπεδο σιγουρεύτηκε ότι το ήθελα πολύ και ότι ήμουν σίγουρη για την επιλογή μου. Όσο αφορά τον πατέρα μου δεν είχε κάποιο θέμα με την επιλογή μου απλά το μόνο που ήθελε ήταν να ασχοληθώ με τον αθλητισμό αυτό.
Κακαβαλάδης: Μπαίνοντας στο αθλητικό σχολείο, αρχίζει να μπαίνει και το χάντμπολ πιο πολύ στην ζωή σου και πιο έντονα και κάποια στιγμή κερδίζεις το πρώτο σου μετάλλιο. Ποια ήταν τα συναισθήματά σου μιας που άρχισες να βλέπεις το άθλημα που αγαπούσες να έχει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο στην ζωή σου και οι κόποι σου να ανταμείβονται με μετάλιο?
Μπατζαρακούδη:  Μόλις ξεκίνησαν όλα αυτά έπαθα τον πρώτο μου χιαστό, από τους δύο που έχω παθεί και στα δύο μου τα γόνατα. Ο πρώτος μου τραυματισμός ήταν ο χειρότερος γιατί ήρθε μόλις ξεκίνησαν όλα αυτά όταν ήμουν μόλις 18 χρονών. Για΄μένα ήταν δύσκολο γιατί είχα και το σχολείο, είχα και την ομάδα, είχα και το πόδι οπότε αναγκαστικά κυκλοφορούσα και με τις πατερίτσες. Το θετικό ήταν ότι όταν πέρασε βρήκα πάλι τα πατήματά μου και βοήθησα την ομάδα μου ξανά, γιατί ήμουν στα Γιαννιτσά και μετά τον τραυματισμό μου. Μετά αναγκάστηκα να φύγω φοιτήτρια στην Κομοτηνή. Εκεί δεν είχε κάποια ομάδα  για να παίξω αλλά πηγαινοερχόμουν τα δύο πρώτα χρόνια της σχολής μου για να παίξω. Μετά κουράστηκα πάρα πολύ και δεν έκανα και την αθλητική ζωή που είχα συνηθήσει και έρχεται και ο δεύτερος χιαστός. Και λέω κάτι συμβαίνει…κάποιος κάτι θέλει να σε πει… αλλά δεν το έβαλα κάτω, πήγα σε μια ομάδα στην Αλεξανδρούπολη τότε, έκατσα για μισή χρονιά και μετά ήρθε η πρόταση απο τον ΠΑΟΚ.
Κακαβαλάδης: Εκεί που όλα άρχιζαν να πηγαίνουν καλά και να προοδεύεις μέρα με την μέρα, ξαφνικά ξεκίνησαν οι δυσκολίες. Σε ένα κομβικό σημείο για εσένα έρχεται ο πρώτος χιαστός,  βρίσκεις ξανά τα πατήματά σου και μετά απο καιρό έρχεται και ο δεύτερος. Τι ήταν αυτό που σε βοήθησε να μη το βάλεις κάτω?
Μπατζαρακούδη: Πιστεύω ότι μέχρι να έρθει ο πρώτος χιαστός είχα αποδείξει ότι είμαι μία αθλήτρια που μπορεί κάποιος να με εμπιστευτεί  και να με έχει στην ομάδα του, αλλά σιγά σιγά με τους τραυματισμούς άρχισα να το χάνω αυτό. Αλλά ήθελα να αποδείξω ότι ήμουν αυτή που ήμουν και ότι είμαι εδώ και το παλεύω για να φτάσω εκεί που ήμουνα.
 
Κακαβαλάδης: Παρά τις δυσκολίες που είχες δεν το έβαλες κάτω και αντιθέτως πείσμωσες και επέστρεψες.
Μπατζαρακούδη: Έτσι ακριβώς!
Κακαβαλάδης: Τελειώνεις με το σχολείο και πας στην Κομοτηνή για σπουδές, σε τι σχολή πέρασες?
Μπατζαρακούδη: Γυμναστική ακαδημία.
Κακαβαλάδης:  ‘Οταν πέρασες στην Κομοτηνή μετά απο λίγο καιρό σου ήρθε η πρόταση για μεταγραφή από τους Κύκλωπες Αλεξανδρούπολης. Αυτό σε προβλημάτισε καθόλου?Γιατί η σχολή σου και η ομάδα που θα αγωνιζόσουν θα είχαν μια απόσταση περίπου 60km, πριν πας μονιμα στην Αλεξανδρούπολη?
Μπατζαρακούδη: Έμεινα στην Κομοτηνή δυόμιση χρόνια περίπου και στο τρίτο χρόνο μού ήρθε η πρόταση και δεν με προβλημάτισε ιδιαίτερα γιατί το έκανα για λίγο διάστημα. Μετά πήγα στην Αλεξανδρούπολη και έμεινα.
Κακαβαλάδης:  Με το που πας στον ΠΑΟΚ έρχονται πιο μεγάλες διακρίσεις: κύπελο, πρωτάθλημα, νταμπλ… γενικά έχεις μια μεγάλη και γεμάτη πορεία εκεί. Εσύ ως Δήμητρα, πέραν των τίτλων και των διακρίσεων, τι άλλο αποκόμισες;
Μπατζαρακούδη: Όταν μου έγινε η πρόταση απο τον ΠΑΟΚ δεν ήμουν όπως ήμουν τα τελευταία χρόνια, δηλαδή γυμνασμένη όσο θα έπρεπε, γιατί μετά απο δύο τραυματισμούς είχε αλλάξει το σώμα μου. Με τον ερχομό μου απο την Κομοτηνή στον ΠΑΟΚ έκατσα για ενάμιση χρόνο και σε αυτό το διάστημα κερδίσαμε το κύπελο μόνο εκείνη την χρονιά με προπονήτρια την Γρηγορια Γκόλια. Έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου, να αγαπάω το σώμα μου, να το προσέχω, να το γυμνάζω σωστά όπως πρέπει για το άθλημα μας, να αγαπάω το γυμναστήριο, το τρέξιμο, δηλαδή πράγματα που δεν τα έκανα σε τέτοιο επίπεδο όταν ήμουν πιο μικρή. Έμαθα να παλεύω πιο πολύ γιατί άλλο ήταν να παίζεις στα Γιαννιτσά και άλλο να παλεύεις σε μια ομάδα που ήταν πλήρης. Γιατί ήρθα στα μισά της αγωνιστικής περιόδου και η ομάδα ήταν πλήρης. Το καλό ήταν ότι με εμπιστεύτηκαν και τη νέα σεζόν με έκαναν μία πρόταση και αποφάσισα να μείνω. Δεν καταφέραμε να πάρουμε κάποιον τίτλο εκείνη την χρονιά και για δικούς μου προσωπικούς λόγους αποφάσισα να πάω στην Βέροια να παίξω μια χρονιά εκεί. Και εκεί πήρα το πιο μεγάλο μου μάθημα γιατί βγήκα πρώτη σκόρερ και η καλύτερη παίκτρια στη θέση μου (δεξί εξτρέμ) και αφού έδειξα και στον εαυτό μου και στους άλλους τι αξίζω ξαναγύρισα στον ΠΑΟΚ με τον κ. Δημητρούλια που δεν είναι και ο πιο ευκολόπιστος άνθρωπος στον κόσμο. Με πίστεψε παρόλα αυτά γιατί δεν με ήξερε και δεν ήξερε και γενικά τι γίνεται με το γυναικείο χάντμπολ και αυτό γιατί ασχολούταν με το αντρικό πρωτάθλημα και ήταν και γι’ αυτόν κάποια πράγματα άγνωστα. Αλλά ξεκινήσαμε μία καλή συνεργασία και γύρισα στον ΠΑΟΚ όπου πήραμε και το νταμπλ.
Κακαβαλάδης: Είπες οτι την πορεία σου στον ΠΑΟΚ την έκανες σε δύο δόσεις και στο ενδιάμεσο έπαιξες στο Φίλιππο Βέροιας. Εκεί έρχονται και δύο διακρίσεις για εσένα σε ατομικό επίπεδο. Βγαίνεις πρώτη σκόρερ και καλύτερη παίκτρια στην θέση σου (εξτρεμ). Πέρα απο αυτές τις δύο διακρίσεις τι άλλο αποκόμισες από εκεί?
Μπατζαρακούδη: Επειδή μιλούσα συχνά με τον προπονητή αυτό με βοήθησε πιο πολύ να μάθω να είμαι ήρεμη όταν παίζω, να μη σκέφτομαι πολλά πράγματα. Γιατί εγώ το έκανα αυτό και κάπου χανόμουνα, τουλάχιστον στην αρχή οταν ξεκινήσαμε την συνεργασία μας, γιατί ούτε αυτός με ήξερε. Και επειδή είχα μια βαβούρα στο κεφάλι μου, με βοήθησε να τα βάλω σε μία τάξη και να αποδώσουν σωστά όπως και έγινε. Νομίζω αυτό αποκόμισα απο εκεί.
Κακαβαλάδης: Μετράς 12 χρόνια αθλητικής πορείας, θέλω να μου πεις μία ευχάριστη στιγμή και μια δυσάρεστη που είχες και θυμάσαι.
 
Μπατζαρακούδη: Θα ξεκινήσω με την ευχάριστη που μου είναι εύκολο να το απαντήσω. Είναι το Νταμπλ που πήραμε πέρσι. Όσο αφορά κάτι δυσάρεστο θα μπορούσα να πω για τους τραυματισμούς, αλλά δεν μου ήταν τόσο δυσάρεστοι αλλά πιο πολύ μάθημα.  Δε μου έρχεται κάτι γιατί δεν υπάρχει κάτι τόσο έντονο που να έχει μείνει τόσο πολύ για να αναφερθώ σε αυτό.
Κακαβαλάδης: Έχεις φίλες μέσα από αυτόν τον χώρο??
Μπατζαρακούδη:  Όλες μου οι φίλες παίζουν χάντμπολ και με τις κολλητές μου είμαστε στην ίδια ομάδα.
Κακαβαλάδης: Έχεις παίξει σε ομάδες που ο κόσμος τις ξέρει, σε ατομικό επίπεδο υπάρχει αναγνωρισιμότητα?
Μπατζαρακούδη: Ναι συνέχεια, κοίτα η Βέροια και τα Γιαννιτσά είναι μικρές πόλεις και το χάντμπολ σε αυτές τις πόλεις είναι το κύριο άθλημα και λίγο πολύ ξέρουν ποιος είναι ποίος. Αλλά και εδώ στην Θεσσαλονίκη η αναγνωρισιμότητα είναι πάρα πολλές φορές, ειδικά μετά το Ντάμπλ με τον ΠΑΟΚ, αυξημένη γιατί ο ΠΑΟΚ είναι παντού σε αυτή την πόλη.
Κακαβαλάδης: Πιο παλιά έχεις πει ότι το χάντμπολ στην Ελλάδα δεν έχει την ανάπτυξη που του αναλογεί..Εσύ ως αθλήτρια τι πιστεύεις ότι θα πρέπει να γίνει ώστε το Χάντμπολ να γίνει πιο δημοφιλές άθλημα στην Ελλάδα?
Μπατζαρακούδη: Τώρα ανοίγεις μια μεγάλη συζήτηση, κοίτα να δεις το ιδανικότερο θα ήταν να υπήρχαν χρήματα, όπως σε όλα τα αθλήματα φυσικά όχι μόνο για το χάντμπολ, γιατί εντάξει είναι δύσκολα τα πράγματα στην εποχή που ζούμε. Αλλά ένας παράγοντας είναι και αυτός, δηλαδή δεν υπάρχουν άνθρωποι να στηρίζουνε “συνέχεια” το άθλημα, γιατί η αγάπη δεν φτάνει μόνο. Δηλαδή, εγώ που αναγκάστηκα να το κάνω κάπως επάγγελμα το άθλημα αυτό, είδα ότι δεν γίνεται εκάτο τις εκατό και ότι πρέπει να κάνω και κάτι άλλο παράλληλα για να ζήσω. Επειδή όμως ήθελα να κάνω πρωταθλιτισμό, δεν είχα τον χρόνο να κάνω και κάτι άλλο. Πέρα από αυτό και όσο αφορά το θέμα των προπονητών, στις πιο μικρές ηλικίες και γενικά δεν πιστεύω ότι δε γίνεται καλή δουλειά. Και αυτό το λέω γιατί βλέπω ανθρώπους που το αγαπάνε το άθλημα και προσπαθούν πάρα πολύ να μαζέψουν κόσμο στα γήπεδα. Τώρα να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω τι στα αλήθεια φταίει, αλλά σίγουρα πιστεύω ότι είναι και το οικονομικό κομμάτι που ένας γονιός δεν θα έλεγε στο παιδί του ασχοληθεί με αυτό το άθλημα. Ενώ στο ποδόσφαιρο είναι διαφορετικά γιατί υπάρχουν ομάδες που μπορούν να σε φτιάξουν την ζωή ώστε να μη χρειαστεί να δουλέψεις. Άρα για μένα πιστεύω είναι αυτό. Δεν ξέρω αν ακούγεται άσχημα αυτό, αλλά εγώ αν το παιδί μου, μου έλεγε ποδόσφαιρο ή χάντμπολ, θα του έλεγα ποδόσφαιρο και αυτό θα του το έλεγα με την έννοια οτι έχει πιο πολλές δυνατότητες εξέλιξης. Γιατί το χάντμπολ δεν έχει, μη κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας.
Κακαβαλάδης: Ο κόσμος στηρίζει το γυναικείο χάντμπολ?
Μπατζαρακούδη: Στα Γιαννιτσά και στην Βέροια όπως είπα, που είναι μικρές πόλεις, τα γήπεδα ήταν γεμάτα σε κάθε αγώνα. Στη Θεσσαλονίκη, εκτός από τους οπαδούς μας και τους γονείς μας που ήταν πάντα εκεί δίπλα μας, θεατές, που να πούνε “πάμε χαλαρά να δούμε ένα παιχνίδι”, δεν είχαμε συχνά. Σίγουρα είχαμε στους τελικούς.
 
Κακαβαλάδης: Άρα στην ουσία δεν στηρίζουν σε ένα μεγάλο βαθμό θέλεις να με πεις?
Μπατζαρακούδη: Ναι.
Κακαβαλάδης: Τι θα ήθελες να πεις στον κόσμο για το γυναικείο χάντμπολ για να έρθει να το δει?
Μπατζαρακούδη: Κοίτα να δεις, στον ΠΑΟΚ που ήμουνα μπορεί να κερδίζαμε τις ομάδες με πολύ μεγάλη διαφορά, αλλά δεν έχει σημασία, γιατί ένας αθλητής θα πάει να προπονηθεί και να δουλέψει όλη την εβδομάδα για το παιχνίδι και φυσικά για την νίκη. Αλλά πέρα του αγωνιστικού κομματιού θέλει να δει και τον κόσμο να έρχεται στο γήπεδο να τον στηρίξει και να του δώσει μια ώθηση επιπλέον.
Κακαβαλάδης: Πες μας λίγο για την καθημερινότητα αυτόν τον καιρό που ήσουν σε καρανίνα.
Μπατζαρακούδη:  Ήμουν στο σπίτι όπως όλοι, προσπάθησα να κάνω όσο πιο πολύ γυμναστική μπορώ, καμιά φορά έκανα και δύο φορές την μέρα. Κατά τ΄ άλλα μαγείρευα, έτρωγα, έβλεπα ταινίες, κυρίως αυτές ήταν οι ασχολίες μου,  μιας που δεν μπορούσα να πάω ούτε για ένα καφέ όπως τώρα ας πούμε.
Κακαβαλάδης: Γενικά πώς σου αρέσει να περνάς τον ελεύθερο σου χρόνο?
Μπατζαρακούδη: Μου αρέσει πολύ να βλέπω ταινίες και να περνάω χρόνο με τους φίλους μου και τον φίλο μου.
Κακαβαλάδης: Τα σχέδια για το μέλλον??
Μπατζαρακούδη: Προς το παρόν όχι δεν έχω σχέδια, ας περάσει αυτή η κατάσταση που ζουμέ αυτό το διάστημα και να δούμε πότε θα μπορέσουμε να μπούμε μέσα στα γήπεδα και θα δούμε. Εντάξει δεν θα κρύψω ότι με έχουν πλησιάσει κάποιες ομάδες, αλλά ακόμα είναι πολύ νωρίς, γιατί μόλις μετακόμισα έδω στην Θεσσαλονίκη, η δουλειά μου είναι εδώ και προς το παρόν και δε ξέρω τι θα ακολουθήσει στο μέλλον.
Κακαβαλάδης: Σε ευχάχριστουμε για την όμορφη συνέντευξη που μας παραχώρησες.
Μπατζαρακούδη: Εγώ σας ευχαριστώ.
Συνέντευξη της Δήμητρας Μπατζαρακούδη : Κακαβαλάδης Νικόλας
Φωτογραφική Επιμέλεια : Κακαβαλάδης Νικόλας

COMMENTS

WORDPRESS: 0